لذتلی یول

شریف مردی

هاوا قارانلیقلاشماسیندایدی. ال­لر جیب­لره سوخولو، یومولو، ائوده قیزیشماق هوسییله یولدان­کئچن­لرین چوخو آیاق­لاری­نین قاباغینا، بلکه ده ائله آیاق­لارینا باخیردیلار. آغاج­لارین بوداق­لاری اوستونده همیشه چیغیر باغیر سالان قوش­لاردان دا سس چیخمیردی او آخشام.

 ساعات آلتی. ایلک گؤروشوموزون واختی یاواش یاواش گلیب چاتیردی. یاغیش آلاچالپازلایاراق، من آددیم­لاریمی آرخایین آرخایین سوروردوم. گئت­گئده اوزومه چیخان آدام­لار آزالیردی.  مئیدانا یئتیشدیم. سویوقدان گؤزلریمدن سو آخیردی داملا داملا. تمدن سسیندن تکجه بیر تابلو سسینی ائشیدیردیم؛ نننیده اووونمایان اوشاق کیمی اؤز لوولوواسیندا جیرهاجیر اوخویوردو. او هله گلمه­میشدی.

آددیملاماغا داوام ائدیب، بیر آز قیزیشیم دئیه یئیین یورومه­یه باشلادیم. آنجاق سویوق هله جانیمدا ایکن بیردن دایاندیم. چتیرسیز، اوچ دؤرد ایل گئییلمیش پالتو، لی شالوار، و قیرمیزی باشماقلا قارشیما چیخمیش، ایندی ایسه گولومسه­­ییردی. سویوق هر ایکیمیزین ده بورنوموزو قیزارتمیشدی. سلاملاشماق یادیمیزدان چیخدی. بیر سؤز دئمه­دن مئشه­لییه چاتان خیابانین اورتاسیندا، باشماق­لاریمیزا باخا باخا یول گئتمه­یه باشلادیق. یاریم ساعات یالنیز، یولا باخدیک، بیر ده باشماق­لاریمیزا.

ـ «آللاه اوزوموزه باخدی، دییه­سن یاغیش یاواش­یاواش کسئی» دئییب، ال­لریمی جیبیمده سایاقلادیم، چییین­لریمی چکدیم. آرامیزا چؤکموش سوکوتو آرادان قالدیرماق ایسته­دیم­سه آنجاق، بیر آز داها سیخیشدیک اؤزوموزه .

زامان یئنه سوووشدو، آسفالت جاده ایسه سونا چاتدی. قاباغا گئتدیکجه، یول قیراغینداکی ایشیق­دیرَک­لرین ایشیغی دا کسیلیردی یاواش یاواش. قارانلیق هر یانینی باسمیش مئشه­لییه یئتیشدیک. من بیر داها باشلادیم: ـ «چوخ قارانقولوخدی، گَه قَییدخ» دئیه­ر­ک، اونا باخدیم.

اوزونو منه چؤنده­ریب بیر سؤز دئمه­دن قاییتماغا باشلادی. یئریمده­جه دایاندیم. قالسایدیم، قالمیشدیم. اؤزومو تله­سیک­جه اونا یئتیریب، یئنه ده باشلادیق یول یئریمه­یه. بیر آز گئتدیییمیزده، ایشیق­دیرَک­لرین ایشیغی دا گؤرسَندی اوزاقدان. آسفالت جاده­یه یاخینلاشدیقجا، ایتی آددیم­لاریمیز آغیر آددیم­لارا چئوریلدی گئت­گئده. بیردن دایاندی. بونو بیلینجه­ک، ایکی اوچ آددیم ایره­لی گئتمیشدیم. دایاندیم من ده. اوزومو دالا چؤنده­ردیم، آنجاق آغزیمدان بیر سؤز چیخمامیش، او ـ «قَییدَخ؟!» دئدی.

سسی چتین­لیک­له منه چاتدی. نه دئیه­جه­ییمه قالمیشدیم کی، یئنه اؤزو باشلادی: ـ «سن­نن دانیشماخ ایستئیدیم.»

تزه­دن مئشه­یه ساری یوللاندیق.

ـ « بَه نئجه اولدی؟! »

ـ «من هله ...»

ـ «هله نه؟»

ـ «بیلمییَم دئیم، دئمئیم ...»

یئنیدن ایتی ایتی آددیملاماغا باشلادیم. انتیحارا اوغرایان آدام­لار کیمی گؤیول­سوز گؤیول­سوز آرخامجا سوروندو. مئشه­نین لاپ قارانلیق یئرینه یئتیشدیییمیزده، یئنه باشلادی: ـ «آنادان اولماغون، یاشاییشون، دَ­دون...»

سسی گئت­گئده اوجالیردی. او گئجه، ساعات یاریم قیشقیرا قیشقیرا دانیشدی...

***

داها هئچ بیر سس گلمیردی. سوسقونلوق هر یانی بیردن باسدی. ماتدیم ماتدیم، نه ائده­جه­ییمی بیلمیردیم. قریبه بیر آرخایینلیق جانیمی بوروموشدو آنجاق. اؤز اؤزومه اوخویا اوخویا شهره دوغرو یول یئریمه­یه باشلادیم. نه قدَر لذتلی یول ایدی، او یول.