بیزیم اؤیکو 48 (قیزیل آتیم، الف. نورانلی)
مین بیر گئجه: "الف. نورانلی" (اردبیل، 1364 _ 1314) را میتوان به تعبیری نخستین داستاننویس اردبیلی به حساب آورد که از اوخر دهه چهل به این سو به صورت پراکنده در انزوای کُنج خانهاش مینوشته است. در دوران "محمدرضا پهلوی" آثار ایشان مجال انتشار نیافت و پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز (به غیر از یکی دو داستان که به صورت متفرقه و در بولتن یکی از انجمنهای ادبی تهران چاپ شد)، به سبب مشغلههای کاری وی همچنان در آرشیو شخصیاش باقی ماند و متاسفانه مرگ نابهنگامش به دلیل عارضه قلبی در سال یکهزار و سیصد و شصت و چهار، نام و آثار ایشان کماکان برای مخاطبان داستاننویسی ما ناشناخته ماند. تاکید مینمایم که زبان داستانی الف. نورانلی (علیرغم آثار برخی از نویسندگان نسل جوان ما که گاه به دنبال کلمات بغرنج، نامانوس و به عاریت گرفته شده از آن سوی مرزها هستند)، متاثر از زبان عامه مردم شهر خویش ـ دارالارشاد اردبیل ـ میباشد و از این نظر (و نیز از آن بابت که بر قدمت تاریخچه داستاننویسی شهرمان میافزاید) نمونه خوبی برای داستاننویسانمان محسوب میشود. امیدوارم با همت یکی از نزدیکترین دوستان وی، یعنی استاد "فرهاد ابراهیمی" (سراینده ترانه افسانهای "آیریلیق") که نزدیک به سی سال داستانهای او را چون امانتی گرانسنگ نزد خود نگاه داشته بود، به زودی شاهد چاپ مجموعه داستان این نویسنده نیز باشیم... و "قیزیل آتیم " یکی از این داستانهاست. (داستان و عکس برای نخستین بار ـ از "مین بیر گئجه" ـ منتشر میشود.)
(خبرگزاری مهر: گمنامی اولین داستان نویس اردبیل/ "الف. نورانلی" راوی رازهای زندگی... )
***
قیزیل آتیم
الف. نورانلی
جَمدهییندن آخان تَر، یول اوزونوندن بورویَن توزلا قاتیشیب بوکوکلرینده یاپیشقانلیق تؤرَتمیشدی. یوکون حددن آرتیق آغیرلیغی، زامان بویو یاشاییش آدینا دَییرمان باشیندا دارتدیغی دَنلرین قاتقات جانیندا توپلادیغی یورغونلوقلار، یایین بوغاناق هاواسییلا اَل بیر اولوب آمانسیز هجوما باشلامیشدیلار. هاماردان قورخموردو، جانینی دیشینه آلیب سورونه بیلَردی، لاکین اوزاقلاردا گؤرونَن یوققوش قیییق کیمی سانجیلمیشدی گؤزونه. گونش پول تکین ساجا چئوریلیب گلیب دیک قونموشدو آلنینا، شیرپاناقلی گؤزلرینی قوجاقلایان ایرینلر، پؤهره وئرن میلچکلره گَل – گَل دئییردی.
دَییرمان آرخینا یئتیشدی. ایللردن بَری وَریانی ییخیلان آرخین آخار سویو قوروسایدی دا، یاتاغی لؤهمهلی گؤلمهچهلرله دولویدو. آغزینا آلدیغی قوخولو سویو اودا بیلمهییب جَیَنگلریندن سوزولوب اَپریمیش چیملرین اوسته تؤکولدو. ...
[ به عنوان شهروندی ایرانی که ادبیات تنها دلمشغولیش میباشد، همواره به این جمله کافکا اندیشیده ام که روزی گفته بود: "من فقط ادبیاتم!..." در قالب یک وبلاگ آنهم در حوزه ادبیات داستانی، "مین بیر گئجه" پیش روی شماست. ]